Çocukluğumuzda yaz mevsimi neden daha uzun sürüyordu?
Mesele nostaljiden ibaret değil, beynimiz zamanı çok daha farklı algılıyordu.
Biz büyürken yaz mevsimleri sanki sonsuza dek sürecekmiş gibi gelirdi. Yeni bir sırt çantasının ve boya kalemlerinin cazibesi bizi nihayet havuzdan çıkarana kadar yaz mevsimi hiç bitmeyecek zannederdik.
Yetişkinlik döneminde yaz mevsiminin başladığı gibi bittiğini hepimiz biliyoruz. Tatilleri iple çekiyoruz, hafta sonunda muhakkak dinlenmek istiyoruz. Okul biter bitmez başlayan “okula dönüş” kampanyalarından şikayet ediyoruz. Bunu basit bir lojistik meselesiymiş gibi görmeye meyilliyiz: Çocuklar yaz tatili yapıyor, öğretmenler de yaz tatili yapıyor. Oysa sorsanız size ağustos ayının, pazartesi günlerinin ağır yükünü taşıyan bir yük treni gibi geldiğini söyleyeceklerdir.
Peki, ne oluyor da bir zamanlar hiç bitmeyecekmiş gibi gelen yaz mevsimi artık biz daha güneş kremini bile bulamadan sona eriyor? Zaman algısı alanında araştırmalar yapan Dr. Marc Wittmann’a göre, cevap hafızamızın işleyişinde yatıyor. Bilhassa hangi hatıraların hafızada saklandığında, hangilerinin de kaybolduğunda.
