Muhteşem Dünya Kupası yazımız, neredesin?

Her futbolseverin içinde saklı bir turnuva vardır. Takvimde hangi yıla denk geldiği, kupayı kimin kaldırdığı, gol krallığının kimde kaldığı, finalin kaç kaç bittiği önemlidir elbette. Ama o turnuvayı asıl büyük yapan şey istatistikler değildir. Evde televizyonun durduğu yer, maç saatine göre ayarlanan sofralar, okuldan eve koşarak gelmek, duvara asılan fikstür, bir türlü tamamlanamayan çıkartma albümü, mahalle maçında aynı golü defalarca denemek, spikerin sesini yıllar sonra bile kulaklarında duymaktır. Dünya Kupası’nın büyüsü biraz da buradadır: Futbol izlediğimizi sanırız, oysa çoğu zaman kendi çocukluğumuzu izleriz.

İnsanın “en iyi Dünya Kupası” dediği turnuva, çoğunlukla futbol tarihinin nesnel ölçülerine göre seçilmez. Bu seçimde taktiksel kalite, kadro derinliği, organizasyon başarısı ya da maçların genel seviyesi ikinci planda kalır. Hafıza daha kaprisli, daha duygusal, daha kişisel çalışır. Bir kupayı unutulmaz kılan şey, o sırada kaç yaşında olduğumuzla, hayatın bize ne kadar büyük göründüğüyle, dünyanın henüz bütünüyle açıklanabilir bir yer haline gelmemesiyle ilgilidir. Çocukken futbol sonuçları olan bir oyun olmaktan öteye geçer. Renkler daha parlaktır, formalar daha güzeldir, uzak ülkeler daha gizemlidir, iyi oyuncular neredeyse masal kahramanı gibi görünür.