Suça sürüklenen komedyen
Silivri soğuk olabilir ama sahne yeniden bizim.
Mülki amirlerin sık sık “her türlü gösteriyi” yasaklamasının hikmeti önceki akşam anlaşıldı: Deniz Göktaş “Ölü Deniz” adlı son “gösterisini” YouTube üzerinden yayınladı. Evet, kelimenin esnek anlamıyla “eylem” niteliğinde bir gösteriydi bu. Deniz Göktaş, eylem anından itibaren hem mizahının kalitesi hem de siyasi iletilerinin cesareti dolayısıyla yoğun biçimde takdir edildi. Ne var ki bu yazının yazıldığı saat itibarıyla ortada henüz resmi bir kovuşturma da olmamasına karşın, kendisini takdir eden aynı halkımız tarafından tutuklama talebiyle hayali sevk işlemleri başlatıldı bile.
Muhalifin muhalife taktığı “Silivri soğuktur” çelmesi zaten nicedir içinde hapis kaldığımız toplumsal yengeç sepeti dinamiğinin başlıca göstergesi olarak eleştiri alıyor. Dolayısıyla piramit inşaatında çalışırken “aman kafanı kaldırma” diyen adam karikatürünü hatırlatan bu köle psikolojisinin Deniz Göktaş özelinde yeniden zuhur etmesi pek şaşırtıcı olmadı. Şaşırtıcı olan, Deniz Göktaş’ın bunu düşünemediğinin sanılması. Ya da daha kötüsü: Bu “eylemi” sonuçlarını düşünebilmesine rağmen gerçekleştirdiğine inanılamaması. Oysa Göktaş, bu iyi planlanmış eyleminde bu sonuçları göze aldığını zaten doğrudan ve dolaylı olarak ifade ediyordu: Açılışta seyirciyi ısıtma maksatlı hoşbeş faslının ardından “suça sürüklenmiş çocuk” kombininden dem vurması boşuna değildi, Türkiye’den neden gitmediğini ısrarla anlatması, babasına layık bir eylemci olma arzusunu dile getirmesi de öyle.
