Yapay zeka iyi bir okurdan daha zeki değil

Yapay zeka icat oldu olalı “eli kalem tutan” insanların yaptığı işlerde “çakallığın” peşinde olanlar için kötü bir haberle başlamak, yazının başlığını tekrarlamak isterim: Evet, yapay zeka iyi bir okurdan daha zeki değil.  

Anlamı boşaltılmış büyük kelime seçimlerinin, sürekli tekrar eden benzer cümle yapılarının, Türkçede pek de geçerliliği olmayan imla kurallarının, okura keyif vermeyen, mekanikleşmiş dil kullanımının ve kolaycı örneklerin hâkim olduğu bir metni okumaya kalkıştığımızda (muhtemelen yapay zeka yardımıyla metin yazanların zannettiğinin aksine), okuduğumuzun altında adı yazan kişiye değil yapay zekaya ait olduğunu fark etmemiz yalnızca saniyeler alıyor. Dolayısıyla bu yazıları okumak ve yadırgamak doğrudan zamanımıza kastetmiyor belki, ama aptal yerine konma hissi hakkında bu kadar iyimser olamayacağım. 

Bir kere şu konuda anlaşalım: Her türlü teknolojik gelişmeye mesafeli, tekno-kötümser biri değilim. Yapay zekaya yazdırılan yazıların daha hızlı üretildiği, “araştırma” aşamasında daha geniş bir bilgi havuzuna eriştiği, biçimsel açıdan daha kusursuz olduğu iddialarını tartışmaya açabiliriz. Ancak bizzat beslendiği tüm içeriklerin ortalamasını alan bir mekanizmanın, işleyiş mantığı gereği, ortalama üstü bir sonuç çıkarması mümkün değil. Yani yapay zekaya içerik ya da dil açısından özgün bir metin yazdırmaya çalışmak yalnızca okurun zekasına hakaret değil, teknoloji okuryazarlığı açısından da beyhude bir çaba.